سروده و تقدیمی دکتر مهابادی به انجمن پزشکان عمومی
ساعت ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۳ اسفند ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

جهت قدردانی از جامعه ایثارگر پزشکی  که با تمام وجود از لذت سلامتی و آ سایش خود چشم می پوشد تا  با استمداد از خدا وبهره   گیری از دانش خویش بیماری را از گزند نیش جانگداز درد رها نیده و اشکی از سر شوق و خنده ای از ته دل را شاهد باشد .

 

ای پزشک ای آن که میسوزی برای دیگران

کزسلامت خلعتی دوزی برای دیگران

میدهی نقد سلامت ، میخری بس درد تا

عامل درمان شوی روزی برای دیگران

مشعل آسایش خود میکنی خاموش تا

شعله ای آرامش افروزی برای دیگران

میگذاری جسم و جان در بوته هر آزمون

تا بیابی راه بهورزی برای دیگران

صخره ها خایی به ناخن در ره تحقیق تا

زان نوینتردانش اندوزی برای دیگران

آبدیده گشته ای در کوچه های درد از آن

داروی امراض مرموزی برای دیگران

شب نخوابیهای تو همچون جهادی اکبر است

در دل شب ظلمت افروزی برای دیگران

ذوب میگردی که بنشانی مگر سوز تبی

دل خنک  ، لیکن ، که جانسوزی برای دیگران

شادمان گردی به درمانی چو فائق میشوی

چون یقین دانیش پیروزی برای دیگران

نخبه اندر بین مخلوق و خدایی مسلکی

محرم هر سازی و سوزی برای دیگران

چشم بیماران همه بعد از خدا باشد به تو

زانکه امید شب و روزی برای دیگران

لایق تقدیر بی حدی خدایت یار باد

کز مرامت نکته آموزی برای دیگران

خلق شد چون شاکرت خالق موید داردت

بعد ایزد جان بیفروزی برای دیگران

رخ (مهابادی) به پایت گر بساید عیب نیست

چون کنی هر روز نوروزی برای دیگران