کدام توهم؟
ساعت ۱٠:٤٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٥ شهریور ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:

کدام توهم؟

دکتر مهران قسمتی‌زاده

آقای دکتر امین‌الله روزدار، عضو محترم هیات مدیره‌ی انجمن پزشکان عمومی کرج، با خواندن گزارش من از مجمع فوق‌العاده‌ی انجمن پزشکان عمومی ایران مقاله‌ای نوشته‌اند با عنوان «گزارش آقای دکتر قسمتی‌زاده توهم یا واقعیت؟!» و در آن، نظرات خود را در مورد تغییرات در اساسنامه‌ی انجمن بیان کرده‌اند. اما من متوجه نشده‌ام چرا این عنوان را برای مقاله‌ی خود انتخاب کرده و چرا آن را در سایتی منتشر کرده‌اند که با این‌که تا کنون سه نقد بر آن گزارش داشته اما خود آن گزارش را منتشر نکرده است تا حداقل مراجعه‌کنندگان به سایت مزبور امکان قضاوت درست را پیدا کنند. جالب است که عنوان سایت مزبور سایت «شورای هماهنگی انجمن پزشکان عمومی گیلان» است ولی سال‌هاست من که گیلانی هستم و انجمنم از موسسین این شورا، نظراتم در این سایت نقل و نقد می‌شود ولی منتشر نمی‌شود.

بگذریم. تیتری که ایشان برای مقاله‌ی خود انتخاب کرده‌اند این گمان را در خواننده برمی‌انگیزد که ایشان با روایت «واقعیت» می‌خواهند «توهم» بودن روایت مرا آشکار کنند. اما متاسفانه موضوع مقاله‌‌‌‌‌ی ایشان واقعیت آن روز مجمع نیست، بلکه به‌نظر می‌رسد بیشتر قصد داشته‌اند نیت مرا از نوشتن آن گزارش برملا کنند؛ نیت احتمالاً «پلید»ی که من خواسته‌ام پشت گزارش خود پنهان کنم.

 اما اگر دکتر روزدار برای خواننده‌ی مطالب خود احترام و ارزش قایل بودند پس از این‌که روایت مرا توهم دانستند می‌بایست واقعیت آن روز را حکایت می‌کردند، و چون ایشان خود ننوشته‌اند، من از ایشان سوال می‌کنم: «آقای دکتر، کجای روایت من از مجمع عمومی فوق‌العاده تحریف واقعیت بود؟» خوانندگان گزارش من می‌دانند که آن گزارش در مورد پیشنهاد انجمن‌‌های دوازده‌‌گانه نوشته نشده بود، بلکه گزارشی بود در مورد چگونگی برگزاری مجمع عمومی فوق‌العاده‌ی انجمن.

من در گزارش خودم مدعی شده بودم: در آن جلسه هیات رییسه‌ی مجمع انتخاب نشد، مجمع برای خود رییس، منشی و... انتخاب نکرد، عنوان من‌درآوردی «دبیر مجمع» بر مجمع تحمیل شد و حتی در جلسه نیز انتخاب نشد، دستور جلسه آن‌گونه که از قبل اعلام شده بود مطرح نشد، به پیشنهادات مطرح شده در مجمع توجهی نشد و حتی اجازه‌ی طرح آن را در جلسه داده نشد، تعداد اعضای انجمن و همچنین تعداد شرکت‌کنندگان اعلام نشد، مجمع عمومی در وسط یک بازآموزی برگزار شد و بعضی از شرکت‌کنندگان در بازآموزی از قبل نمی‌دانستند که قرار است از آن‌ها به عنوان سیاهی لشکر سوء‌استفاده شود.

حال بگویید کدام‌یک از این‌ها خلاف واقعیت بوده است و در کدام‌یک من دچار توهم شده‌ام؟

جناب آقای روزدار در ضمن اعلام کرده‌اند پیشنهادهای انجمن‌های دوازده‌گانه خارج از دستور بوده است. ایشان که احتمالاً قبل از این‌ هم در مجامع و جلسات نهادهای مدنی مختلف شرکت کرده‌اند می‌دانند که دستور جلسه‌ی چنین مجمع مهمی از قبل اعلام می‌شود و به اطلاع اعضا می‌رسد. در مورد این جلسه نیز آن‌چه برای اعضا به‌عنوان دستور جلسه (هم به‌وسیله‌ی فکس و هم در روزنامه) اعلام شد، عبارت زیر بود: «بررسی و تصویب تغییرات پیشنهادی در اساسنامه‌ی انجمن». حال خود بگویید که آیا اقدام انجمن‌های دوازده‌گانه به اعلام پیشنهاداتی در مورد تغییر در اساسنامه، خارج از این دستور بود؟ به‌نظر می‌رسد جناب دکتر در این مورد تا حدی بی‌انصافی فرموده اند.

اما در مورد سایر مطالب آقای دکتر روزدار لازم می‌دانم چند نکته را به ایشان یادآوری کنم:

1.           پیشنهادی که انجمن‌های دوازده‌گانه مطرح کردند در جلسه‌ی ‌شورای هماهنگی از سوی هیات رییسه‌ی انجمن مطرح شد و همان‌گونه که شما نوشتید، مورد بحث قرار گرفت. ولی شما فراموش کرده‌اید که بنویسید در رای‌گیری به‌عمل آمده در جلسه‌ی شورای هماهنگی  این پیشنهاد رای آورد و در ‌اعتراض به نتیجه‌ی همین رای‌گیری بود که دکتر هویدا جلسه‌ی شورا را ترک کردند. در همین زمان بود که شما و دوستان‌تان دستپاچه اعلام کردید که ما عقب‌نشینی می‌کنیم و حتی اگر به‌یاد داشته باشید، سپس همین تعبیر «عقب‌نشینی» مورد اعتراض دکتر هویدا قرار گرفت.

2.           جلسه‌ی مجمع همان جلسه‌ی شورای هماهنگی نیست.

جناب دکتر، نخست وضعیت خود را با حقوق اعضای مجمع روشن کنید. شما از یک‌سو اعلام می‌کنید: «گنجاندن هیات مدیره‌ها به‌جای همه‌ی اعضا عملاً حقی را که اساسنامه‌ی قانونی به اعضا می‌داد نادیده می‌انگاشت و این برخلاف قانون (اساسنامه‌ی موجود) بود.» اما از سوی دیگر معتقدید که اگر موردی در شورای هماهنگی تصویب شد، اعضای مجمع حق ندارند در جلسه‌ی مجمع آن را مورد بررسی قرار دهند یا پیشنهاد دیگری در این مورد مطرح کنند. پس اگر این‌گونه است، آن حقوق اعضا چیست که شما معتقدید پیشنهاد انجمن‌های دوازده‌‌گانه آن ‌را نادیده می‌گیرد؟

 آقای دکتر روزدار عزیز! اگر انجمن‌های دوازده‌گانه پیشنهاد کردند که مجمع عمومی انجمن به محل تجمع نمایندگان هیات مدیره‌ی شعب تبدیل شود، این حق را برای اعضای انجمن قایل شده‌اند که نظرات خود را از طریق نمایندگان خود مطرح کنند اما شما  با جلوگیری (توجه کنید ننوشتم «مخالفت» بلکه نوشتم «جلوگیری») از طرح پیشنهاد دوازده ‌انجمن، بدون ایجاد هیچ تغییری در اساسنامه، این حق اظهارنظر را از اعضای حاضر در مجمع گرفتید.

جناب آقای دکتر، کار در یک نهاد مدنی و نوع رفتاری که ما برای تعامل با همکاران خود در این نهاد انتخاب می‌کنیم، خود نشان از نوع تفکر ماست، دموکراسی با شعار و ادعا حاصل نمی‌شود؛ ما با رفتارمان نشان می‌دهیم که چقدر در این ادعا صادق‌ایم.

3.           جناب آقای دکتر روزدار، خود را گول نزنید و دیگران را هم با بیان غیرواقعی رخداد‌ها به‌اشتباه نیاندازید. هنوز همه‌ی کسانی که در جلسه‌ی شورای هماهنگی و همچنین مجمع عمومی فوق‌العاده شرکت داشته‌اند حی و حاضر هستند. پس به آن مرد حکایت خود بگویید به پسر خود راست بگوید. در آن جلسه‌ی شورای هماهنگی، پس از خروج اعتراض‌آمیز دکتر هویدا، شما و دوستان‌تان به‌همراه هیات مدیره‌ی تهران این سه پیشنهاد را مطرح کردید که: الف. شورای هماهنگی به عنوان سیاستگذار اصلی انجمن (نه یک شورای مشورتی) وارد اساسنامه انجمن شود؛ ب. اعضای هیات مدیره‌ی مرکزی انجمن طی یک فرایند دوگانه (تعدادی در مجمع عمومی عادی انجمن و بخشی نیز توسط شورای هماهنگی) انتخاب شوند؛ پ. تعداد اعضای هیات مدیره افزایش یابد.

 آیا در مجمع عمومی، هیات مدیره‌ی مرکزی همین سه پیشنهاد را مطرح کرد؟ نه، بلکه فقط خواست اسم شورای هماهنگی را (بدون هیچ‌گونه توضیحی در مورد وظایف و اختیارات و نوع ارتباط آن با سایر ارکان انجمن) وارد اساسنامه کند. آقای دکتر، شما که اهل تفسیر قانون و مباحث منطقی هستید، بگویید چگونه می‌توان نهادی را وارد اساسنامه کرد بدون آن‌که آن را تعریف کرد یا حدود اختیارات آن را تعریف کرد؟

 آقای دکتر، به‌خاطر آورید که همکار خوب‌مان دکتر کامیابی در پایان جلسه‌ی مجمع پرسیدند که آیا آن‌چه ما تصویب کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ایم رکن است یا نهادی مشورتی؟ و نماینده کمیسیون اعلام کرد که «فقط یک نهاد مشورتی است و شما نمی‌توانید رکن به اساسنامه اضافه کنید.» البته با اطمینان نمی‌توانم اعلام کنم، ولی شنیده‌ها نیز حاکی است که حتی در صورت‌جلسه‌ی مجمع فوق‌العاده از شورای هماهنگی شعب به‌عنوان نهادی مشورتی نام برده شده است.

جناب دکتر روزدار، علت رفتار دوستان هیات مدیره‌ی مرکز را می‌شود فهمید، اما علت رفتار شما را در دفاع از آنان نمی‌توانم بفهمم. نمی توان با به‌کار بردن اصطلاحات توهین‌آمیز در مورد نویسنده‌ی یک مقاله یا نظر، آن را نقد کرد و در عین‌حال اعلام کرد که این نقد، نقدی بدون جانبداری است.

جناب دکتر روزدار، ادعا دارید که بر هیات مدیره مرکزی انتقاد دارید، لطف کنید انتقادات خود را بیان کنید تا ما هم بدانیم و شاید بتوانیم علت رفتارتان را بفهمیم.

در ضمن اعلام کرده‌اید که بنده فقط به فکر پر کردن صندلی ریاستم و رسالت دیگری را دنبال نمی‌کنم. اولاًدرست است که نیابت شورای هماهنگی انجمن پزشکان عمومی به این دلیل که ارتباط مرا با دوستان همکارم زیاد می‌کند یک افتخار است، اما این نیابت نه برای من امتیازی ایجاد کرده که برای حفظ آن بخواهم اقدام خاصی کنم و نه تا کنون حتی یک بار هم برای معرفی خود از این عنوان استفاده کرده‌ام. در مورد جلسات شورای هماهنگی نیز باید عرض کنم که من نیز چون شما به نحوه‌ی اداره‌ی آن انتقاد دارم و بارها در هیات رییسه این انتقاد را مطرح کرده‌ام، اما این انتقاد به من بازنمی‌گردد چون من حتی یک ‌بار هم آن را اداره نکرده‌ام. باید این انتقاد را به دوستانی بکنید که در حین اداره‌‌‌‌‌ی جلسه حتی اجازه‌ی صحبت به دیگران نمی‌دهند.

آقای دکتر روزدار! من نفهمیدم، شما با شرایط کنونی انجمن موافق‌اید یا نه؟ اگر موافق‌اید و این وضعیت را می‌پسندید که هیچ، و اگر نیستید، چرا معتقدید مخالفت من و سایر دوستان با وضعیت کنونی و نحوه‌ی اداره (یا بگویم رها کردن) انجمن به‌وسیله‌ی هیات مدیره‌ی مرکز نقشه‌ای است که برای به‌دست گرفتن سکان انجمن کشیده‌ایم. اگر به چنین امری اعتقاد دارید:

1.     اولاً اندکی نقشه‌ی ما را برای دکتر مشفقی (که در مقاله‌‌تان ایشان را در این بخش مورد خطاب قرار داده‌اید) و سایر همکاران‌مان توضیح دهید.

2.           حال اگر هم فرض شما صحیح باشد و نقشه‌ای در کار باشد، لطفاً بگویید با کجای این نقشه مخالف‌اید و چرا وضعیت کنونی را بر وضعیتی که ما طراحی کرده‌ایم و شما دست ما را خوانده‌اید ترجیح می‌دهید؟ (البته نقشه‌ای هم در کار است، اما نه برای گرفتن سکان کنترل انجمن، بلکه برای فعال‌تر کردن انجمن. وگرنه انجمن کنونی حرکتی نمی‌کند که برای هدایت حرکت آن نیاز به سکان و سکاندار باشد.)

3.           آقای دکتر روزدار، شما سال‌هاست من‌ و سایر دوستان هم‌فکرم را می‌شناسید. طی این سال‌ها در کدام رفتار ما بغض و رفتار غیردلسوزانه دیده‌اید که اعتراض به رفتاری غیردموکراتیک را حب و بغض علیه انجمن معنی کرده‌اید. آیا فراموش کرده‌اید طی چندین سال گذشته برای این‌که انجمن دچار شکاف نشود، همه‌ی این‌گونه رفتارهای هیات مدیره‌ی مرکزی را تحمل کرده‌ایم تا شاید به‌تدریج در رفتار خود تغییر ایجاد کنند؟

حال برای این‌که دکتر روزدار با استباطات خود نقشه‌ی ما را وارونه جلوه ندهد، پیشاپیش این نقشه را لو می‌دهم که خیال ایشان و دوستان‌شان نیز راحت شود:

ما (من و دوستانی که با ایشان هم‌نظرم) معتقدیم که انجمن پزشکان عمومی ایران تا کنون با تلاش‌ها‌ی بزرگانی چون دکتر هویدا، دکتر افشار، دکتر اسدی، دکتر صفاری و... سرپا مانده است و همچنان این انجمن به وجود ایشان نیازمند است. ولی اگر این دوستان و بزرگواران بخواهند ارج و قرب خود را حفظ کنند، باید از تمام پتانسیل انجمن استفاده کنند و با دور کردن انحصارطلبانی که طی سال‌های اخیر فقط از نام انجمن برای مطرح کردن خود استفاده کرده و قدمی برای پزشکان عمومی برنداشته‌اند، شرایط را برای هر چه فعال‌‌تر کردن انجمن هموار کنند.

من مطمئنم که روش من و دوستانم برای اصلاح انجمن مسلماً منجر به بهبود روابط پیشگامان صنفی و ارتباط بهتر با بدنه‌ی جامعه‌ی پزشکان عمومی می‌شود. ولی مطمئن نیستم شما با سپر کردن خود در مقابل اقداماتی که خود عامل و مسوول آن نیستید، بتوانید برای خود طرفی ببندید.